Wat hen het meest verraste? De mensen. Waar ze woonden was het altijd gehaast. Iedereen had haast, niemand had tijd voor een praatje. Hier is dat totaal anders. Mensen groeten je, blijven even staan, vragen hoe het met je gaat en wachten ook echt op het antwoord. Voor Eric en Mieke voelde het alsof ze direct onderdeel werden van een warme gemeenschap. Een plek waar buren elkaar helpen, waar je altijd even kunt binnenlopen en waar je je welkom voelt vanaf dag één.

“Het is net alsof je een familielid bent. Je hoort er gewoon bij.” Aldus Mieke

Met hun eigen chalet hebben ze een vaste uitvalsbasis midden in de natuur. Ze wandelen met de honden door de bossen, fietsen langs de mooiste routes van Drenthe, zoeken de reuring op in Borger of Assen, of genieten van een zonnige dag bij ’t Nije Hemelriekje.

En op het park zelf? Het Koerscafé is hun vaste stek voor een bakkie en een taartje. De spontane ontmoetingen, de gesprekken onderweg. Het voelt alsof je elke keer een mini-vakantie binnenstapt, zelfs als je maar een paar uurtjes komt.

Wat Eric en Mieke misschien nog wel het meest waarderen, is het gevoel van vrijheid. Met een eigen chalet kunnen ze komen wanneer ze willen. Geen gedoe met reserveringen, geen verplichtingen. Gewoon instappen, rijden en genieten.

Vraag je Eric en Mieke of ze anderen een chalet zouden aanraden? Hun antwoord is kort en krachtig: “Doen. Gewoon doen.”